एबीसी पदयात्रा : पर्यटकको रोजाइसँगै स्थानीय अर्थतन्त्रको बलियो आधार

चालु आर्थिक वर्षमा मात्रै ४२ हजारभन्दा बढी स्वदेशी तथा विदेशी पर्यटकले एबीसी पदयात्रा गरेका छन्। अन्नपूर्ण संरक्षण क्षेत्र परियोजना (एक्याप) का अनुसार तीमध्ये १२ हजार ५९० जना सार्क राष्ट्रका र ३० हजार ४७ जना अन्य मुलुकका पर्यटक रहेका छन्।

कोभिड–१९ पछि पुनर्जीवित हुँदै गएको पर्यटनसँगै अन्नपूर्ण क्षेत्रमा पर्यटकको चहलपहल उल्लेख्य रूपमा बढेको छ। विशेषगरी वसन्त र शरद याममा होटल, लज, गाइड तथा पोर्टर सेवाको माग उच्च हुने गरेको पर्यटन व्यवसायीहरू बताउँछन्।

ग्रामीण अर्थतन्त्रमा पर्यटनको प्रत्यक्ष प्रभाव

एबीसी पदमार्गले चोम्रोङ, सिनुवा, बाम्बो, दोभान, देउराली, हिमालय र माछापुच्छ्रे आधारशिविर आसपासका बस्तीमा आर्थिक गतिविधि बढाएको छ। होटल, रेस्टुरेन्ट, यातायात, गाइड, भरिया तथा स्थानीय उत्पादनको व्यापारमार्फत सयौं परिवारले प्रत्यक्ष रोजगारी र आम्दानीको अवसर पाएका छन्।

झिनुडाँडाको प्राकृतिक तातोपानी कुण्ड तथा घान्द्रुक गाउँ पनि पदयात्रीका लागि थप आकर्षण बनेका छन्। पर्यटकको आवागमन बढेसँगै मह, हस्तकला र अन्य स्थानीय उत्पादनको बिक्रीमा समेत उल्लेख्य वृद्धि भएको छ।

पूर्वाधार विस्तारले यात्रा सहज

पोखराबाट झिनुडाँडासम्म सडक विस्तार, पदमार्गमा ढुंगे भर्‍याङ, झोलुङ्गे पुल, विश्रामस्थल, संकेत बोर्ड, मोबाइल नेटवर्क र इन्टरनेट सेवाको विस्तारले एबीसी यात्रा थप सहज र सुरक्षित बनेको छ। यसले विदेशीसँगै नेपाली पदयात्रीको आकर्षण पनि बढाएको छ।

बढ्दो चापसँगै संरक्षण चुनौती

पर्यटक संख्या बढ्दै जाँदा फोहोर व्यवस्थापन, जैविक विविधताको संरक्षण, प्राकृतिक स्रोतको दिगो उपयोग तथा स्थानीय नियमको पालनजस्ता चुनौती पनि थपिएका छन्। एक्यापले वातावरण संरक्षण, फोहोर व्यवस्थापन र समुदायमा आधारित संरक्षण कार्यक्रम सञ्चालन गरिरहेको भए पनि दिगो व्यवस्थापनका लागि थप प्रभावकारी नीति आवश्यक रहेको सरोकारवालाको धारणा छ।

दिगो पर्यटनतर्फ ध्यान आवश्यक

पर्यटन विज्ञहरूका अनुसार एबीसी पदयात्रालाई केवल हिमाल अवलोकनमा सीमित नराखी स्थानीय संस्कृति, खानपान, साहसिक गतिविधि र समुदायसँग जोड्न सके पर्यटकको बसाइ अवधि र खर्च दुवै बढाउन सकिन्छ। संरक्षण, पूर्वाधार र स्थानीय सहभागिताबीच सन्तुलन कायम गर्न सके अन्नपूर्ण क्षेत्र दीर्घकालसम्म विश्वकै उत्कृष्ट पदयात्रा गन्तव्यका रूपमा कायम रहने विश्वास गरिएको छ।